Muzeum Etnograficzne im. Seweryna Udzieli w Krakowie - Kraków

Kazimierz J. T.

Ważne miejsce na mapie Krakowa.
Plany założenia Muzeum Etnograficznego narodziły się w 1902 r. i związane były z wystawą o sztuce ludowej ze zbiorów Seweryna Udzieli, którą zorganizowało Towarzystwo Polskiej Sztuki Stosowanej. Muzeum Narodowe w 1904 r. utworzyło dział etnograficzny oraz otwarta została stała ekspozycja etnograficzna w Sukiennicach. Znajdowały się tam zbiory między innymi Seweryna Udzieli, Stanisława Witkiewicza, Tadeusza Estreichera.

W 1910 r. powstało Towarzystwo Muzeum Etnograficznego, które przejęło zbiory od Muzeum Narodowego. W 1911 r. powstała oddzielna placówka przy ulicy Studenckiej, której dyrektorem został Seweryn Udziela. W rok później zbiory eksportowano na Wawel. Po II wojnie światowej siedziba Muzeum Etnograficznego zmieniła miejsce na plac Wolnica 1, a po jakimś czasie również na ulicę Krakowską 46. Główny gmach stanowi Ratusz Kazimierski. Zbiory liczą ponad 80 tysięcy zabytków i związane są z polską kulturą (folklor, sztuka, życie codzienne...) jak i z innymi kulturami Europy i Świata.

Doskonała lokalizacja..
Warto być,i nie tylko dla pasjonatów, również dla ludzi ciekawych dziejów narodów i ich spolecznosci

Marta K.

Muzeum ciekawe!!! Bylam z trzylatka bardzo zadowolona!!!! Muzeum jest bardzo duze, sa chyba z 3 pietra, jest tez bardzo roznorodne, sa kaciki gdzie dziecko moze sie pobawic a rodzic odpoczac!! Mozna dokupic za pare zloty gry edukacyjne obrazkowe gdzie dziecko odszukuje w muzeum eksponatow. Ogolnie plecam bardzo ciekawe!!! Warto!!!

Daria T.

Muzeum jest całkiem dobrze wyposażone, eksponaty są interesujące. Jednak dla dzieci może być nieco nudne, ponieważ większości eksponatów nie można dotykać. Być może z przewodnikiem wrażenia byłyby znacznie lepsze. Przeszliśmy całe muzeum w 15 minut i poczuliśmy lekkie rozczarowanie monotonią.

Krecik ?.

Muzeum warte odwiedzenia. Dość spora ekspozycja, w której możemy zajrzeć do wnętrza szkoły oraz góralskiej i krakowskiej chaty z XIX wieku, na piętrze podziwiać rozmaite sprzęty i narzędzia codziennego użytku związane z kowalstwem, tkactwem, rolnictwem czy łowiectwem. Są też sale poświęcenie zwyczajom wielkanocnym i bożonarodzeniowym, możemy podziwiać piękne szopki krakowskie. Na najwyższym piętrze wystawa rzeźb i obrazów, też bardzo ciekawa. Polecamy.

Adrian M.

Wspaniałe muzeum, zdecydowanie warte odwiedzenia. Trzy poziomy wystawiennicze. Na parterze zrekonstruowane wnętrza chat, szkoły, folusza itp. Pierwsze piętro - stroje ludowe, narzędzia, zwyczaje świąteczne itp. Drugie piętro - sztuka. Na zwiedzanie potrzeba ok. 2 godzin. Szczególnego podkreślenia wymaga fakt, że jakkolwiek wystawa nadaje się dla dzieci, to dla dorosłych będzie istotnym miejscem refleksji. Obok idyllicznych strojów ludowych - opis, jak dawniej życie większości ludzi było niewyobrażalnie ciężkie. Obok pięknych szopek - bardzo ważny komentarz, że postaci "żyda" i "cygana" w szopce wcale nie są takie niewinne. Bardzo miła i pomocna obsługa. Na pewno wrócę.

Łukasz W.

Interesujące muzeum, nieprzegadane, trochę nierówne, bo łączy dawne i nowoczesne techniki muzealnej narracji, ale te stare też mają smak. Istniejące niemal od początku muzeum wnętrza - dwie chaty, , sala szkolna, folusz i olejarnia - mają swój klimat i mam nadzieję, że nie zostaną zmienione.
Na pierwszym piętrze ciekawa, choć chyba trochę ideologicznie podkręcona wystawa o ciężkim losie kmieci małopolskich, ale też duże zbiory obiektów związanych z rolnictwem czy rzemiosłem - część naprawdę interesująca. Imponująca kolekcja pisanek, ciekawa kolekcja zabawek oraz oczywiście szopki.
Wystawa malarstwa ludowego i naiwnego na drugim piętrze ma też swoje mocne elementy, w tym obrazy Nikifora Krynickiego. Jest też absolutnie unikatowa XVII-wieczna przydrożna kapliczka.
A i sam budynek dawnego ratusza kazimierskiego oraz jego historia są ciekawe.
Warto.

Tomas B.

Dla osób zainteresowanych naszą historią, tradycją, sztuką ludową i stylem miejsce ważne i ciekawe. Wiele ciekawych sal i przedmiotów w ciekawej ekspozycji. 30 minut drogi od Sukiennic , bilet 10zł ulg./os. Warto zwiedzić też okolice i pojść na nową kładkę dla pieszych nad Wisłą.

Edmund M.

Parter i dwa piętra więc jest co oglądać. Ładne chatki i eksponaty życia codziennego z dawnych czasów. Najmniej ciekawe drugie piętro tam same obrazy. I to takie które nie przypadły mi do gustu.